“Je kunt hier een grap maken en het hoeft niet altijd even serieus te zijn”
Wie de HEMA in winkelcentrum Amsterdamse Poort binnenloopt, stapt een dynamische winkel binnen. Sinds november 2025 is Dennis (40) hier de filiaalmanager. Hoewel hij pas een klein halfjaar bij het bedrijf werkt, heeft hij al twintig jaar ervaring in de retail. Hij werkte hiervoor onder andere als manager bij Beter Bed, supermarkten en schoenenketens zoals Invito en Dolcis. De overstap naar HEMA bevalt hem goed. “Bij Beter Bed moest je soms lang wachten op een klant,” vertelt Dennis. “Hier ben je nooit klaar. Wat dat betreft lijkt het erg op de supermarktwereld: er is altijd werk te doen.”
Op papier is het filiaal in de Poort een ‘A-winkel’. Dit betekent dat het een relatief klein oppervlak heeft. Toch heeft deze locatie een aantal unieke eigenschappen. “We hebben een gebakservice én een take-away aan de buitenkant,” legt Dennis uit. Die toevoegingen zijn destijds door zijn voorganger opgezet omdat er in het centrum weinig horeca of bakkers in de buurt zaten. Vooral het gebak is sindsdien een groot succes. “De roze tompouce kent iedereen, maar hier loopt de taartafdeling écht bizar hard.” Op dinsdag en donderdag, wanneer medewerkers van omliggende kantoren zoals ING aanwezig zijn, draait ook de take-away op volle toeren.”
Voor Dennis is de horeca-kant bekend terrein, aangezien hij de hotelschool heeft afgerond. Die operationele achtergrond komt goed van pas, want in dit filiaal werkt de manager volledig mee op de vloer. Dennis heeft geen assistent of teamleiders, zoals in de grotere winkels wel het geval is. “Mijn dag begint meestal om kwart over zeven ’s ochtends met het gebak dat die nacht is geleverd. Daarna draai ik gewoon mee met alle werkzaamheden: kassa draaien, vakkenvullen en broodjes klaarmaken. Ik sta negentig procent van mijn tijd op de vloer en doe de rest op kantoor.”
Dennis werd, voordat hij in de Poort begon, gewaarschuwd voor de sociale uitdagingen en criminaliteit in de wijk, maar hij relativeert dat snel. “Ik ken de omgeving goed, omdat ik hiervoor aan de andere kant van het station bij Villa Arena heb gewerkt. Amsterdam is echt mijn plek. Je kunt hier een grap maken en het hoeft niet altijd even serieus te zijn.”
Hoewel er regelmatig sprake is van diefstal, kiest Dennis bewust voor een rustige, menselijke benadering wanneer zich incidenten voordoen. Hij herinnert zich een situatie uit december, vlak na zijn start: “We waren net vijf minuten open en er zat een vrouw huilend op de grond tussen de bh-rekken. Ze zocht simpelweg wat aandacht. Ik ben erbij gaan zitten om te vragen wat er aan de hand was en heb haar uiteindelijk een tompouce meegegeven. Je kunt wel direct de beveiliging bellen en boos worden, maar mensen doen dingen vaak met een reden. Ik probeer het eerst menselijk op te lossen.”
Het leukste onderdeel van zijn werk vindt Dennis het begeleiden en opleiden van zijn team. Dennis werkt graag met stagiaires en jongeren. “Ik vind het interessant om te zien hoe de jeugd denkt, misschien ook omdat ik thuis zelf een puber heb. Iedereen, ongeacht leeftijd of achtergrond, kan iets positiefs bijdragen op de werkvloer. Als je investeert in je mensen, zie je dat direct terug in de werksfeer en het ziekteverzuim.” Die aanpak werpt zijn vruchten af, want de resultaten van de winkel zijn de afgelopen maanden flink verbeterd. Voor de toekomst heeft Dennis dan ook een duidelijk doel voor ogen: “Veel mensen zijn vooraf negatief over deze buurt, maar als ze eenmaal binnenstappen vinden ze het een leuke winkel. Mijn doelstelling voor dit jaar is om dat negatieve stempel definitief van de buurt af te krijgen.”
Tekst: Carmen Hogg
Fotografie: Coco Olakunle


